درمان پای پرانتزی (ژنوواروم) بعد از 3 سالگی برای اصلاح فرم زانو

علت پرانتزی شدن زانوی کودکان و بزرگسالان چیست؟ 

مهمترین دلایل پرانتزی شدن پای نوزادان و بزرگسالان عبارت‌اند از:

• نرمی استخوان. این عارضه ناشی از کمبود ویتامین D در بدن است. در این عارضه استخوان‌ها نرم و ضعیف می‌شوند و از این رو هنگام ایستادن نمی‌توانند وزن را تحمل کنند. از آنجایی که استخوان‌های پا وزن را تحمل نمی‌کنند، پاها پرانتزی شکل می‌شوند.
• بیماری بلانت. این اختلال رشد درشت نی یا استخوان ساق پا است. این می‌تواند در کودکان و همچنین نوجوانان رخ دهد. علت شناخته شده نیست، اما قسمت داخلی درشت نی نمی‌تواند به درستی رشد کند که منجر به زاویه‌داری نامنظم استخوان می‌شود. برخلاف پرانتزی بودن پا که خودش اصلاح می‌شود، بیماری بلانت اصلاح نمی‌شود و در طول زمان بدتر نیز می‌شود. این عارضه بیشتر در زنان آفریقایی و کودکان چاق رخ می‌دهد.
• کوتولگی. افراد کوتوله از پاهای پرانتزی رنج می‌برند.
• بیماری پاژه استخوان. در این بیماری استخوان‌ها شکسته و دوباره ساخته می‌شوند. اما استخوان بازسازی شده شکننده است که ممکن است به شکل کمان تبدیل شود. این بیماری در بزرگسالان در مقایسه با کودکان رایج‌تر است.
• پاهای پرانتزی یا کمانی شکل می‌توانند در نتیجه‌ی شکستگی استخوان پا که به درستی بهبود نیافته است ایجاد شوند.
• سمیت سرب و فلورید می‌تواند باعث ایجاد پاهای پرانتزی شود.

بزرگسالان، حتی اگر پاهای طبیعی دارند، زمانی که جوان بودند احتمالا پاهای پرانتزی داشتند. یک دلیل برای داشتن پاهای پرانتزی در یک فرد بالغ ایجاد آرتروز است. آرتروز می‌تواند مفاصل زانو را خراب کند که باعث معیوب شدن ساختار زانو می‌شود. هنگامی که یک فرد بالغ متوجه می‌شود دچار آرتروز است، توصیه می‌شود که بلافاصله دست به کار

این بیماری چه نشانه‌هایی دارد؟

بد شکلی پرانتزی زمانی که کودک راه می‌رود یا می‌ایستد آشکار است. این عارضه معمولا هنگامی که کودک 3 ساله می‌شود اصلاح می‌شود. با این حال، در برخی موارد، بد شکلی هنوز هم باقی می‌ماند و قابل مشاهده است. در اینجا برخی از علائم و نشانه‌هایی وجود دارد که ممکن است نشان دهنده پرانتزی بودن پا باشند.

• زمانی که کودک می‌ایستد و قوزک پا و پاها را به هم می‌چسباند زانوها کمی دور از هم باقی می‌مانند.
• نقص در هر دو پا مشابه است.
• حرکت مفصل لگن ممکن است کاهش یابد.
• پیاده روی ممکن است کمی ناخوشایند باشد.

راه‌های تشخیص توسط متخصصان

پاهای پرانتزی می‌توانند تشخیص داده شوند، اما پزشک همچنین می‌تواند آزمایش‌های خاصی را به منظور تعیین میزان انحنای آن و دانستن جزئیات بیشتر توصیه کند. پزشک ممکن است آزمایش‌هایی مانند اشعه ایکس پاها یا ام آر آی پاها را برای تعیین ماهیت خاصتر پاهای پرانتزی توصیه کند. او همچنین آزمایش خون را برای تعیین ویتامین D در صورت مشکوک بودن به بیماری نرمی استخوان توصیه می‌کند.

درمان قطعی ژنواروم خفیف و شدید

درمان بستگی به سن کودک و مرحله بیماری دارد. بین سنین تولد و 2 سالگی، مراقبت دقیق و یا استفاده از بریس (که ارتوسازی نیز نامیده می‌شود) ممکن است انجام شود. اگر کودک درمان دریافت نکند، بیماری بلانت به تدریج با بدشکلی بیشتر و بیشتر بدتر خواهد شد. ممکن است جراحی برای اصلاح مشکل مورد نیاز باشد. برای کودک چاق، کاهش وزن مفید است اما اغلب دشوار است.

صبورانه منتظر بمانید

بسیاری از نوزادان با پاهای کمانی متولد می‌شوند، بنابراین اگر نوزاد شما از پاهای پرانتزی رنج می‌برد، نیازی نیست بیش از حد نگران باشید. این به این دلیل است که این عارضه سلامتی می‌تواند به تدریج خودش از بین برود. هنگامی که فرزند شما به سن سه سالگی می‌رسد، این عارضه معمولا ناپدید می‌شود. در بعضی موارد، زمانی که این عارضه هنوز وجود داشته باشد، شما باید به دنبال کمک پزشکی باشید. در طی سه سال انتظار، توصیه می‌شود که فرزندتان را با پاهای پرانتزی به یک پزشک ببرید. اگر این عارضه خودش بهبود نیافت قبل از اینکه خیلی دیر شود، باید روش پزشکی مناسب را برای اصلاح آن در اسرع وقت انتخاب کنید.

ویتامین D

این آخرین نکته بسیار مهم در مورد چگونگی اصلاح پاهای پرانتزی به طور طبیعی در خانه است، بنابراین تمام خوانندگان من نباید آن را نادیده بگیرند، بلکه باید استفاده از مکمل‌های ویتامین D یا اضافه کردن غذاهای دارای ویتامین D بیشتر به رژیم غذایی روزانه را در نظر بگیرند. بر اساس یک مطالعه، کمبود ویتامین D باعث ایجاد پاهای پرانتزی می‌شود. بنابراین، در صورتی که می‌خواهید پاهای پرانتزی‌تان را اصلاح کنید، توصیه می‌شود غذاهای زیادی مصرف کنید که مقادیر بالایی از ویتامین D دارند و یا مکمل‌های ویتامین D مصرف کنید. کودکان در سن 1 سالگی باید روزانه 400 تا 1000 واحد بین المللی ویتامین D مصرف کنند و بزرگسالان باید روزانه 1500 تا 2000 واحد بین المللی ویتامین D مصرف کنند.

وزن را کاهش دهید

نکات موثر دیگر در مورد چگونگی اصلاح پاهای پرانتزی که باید بدانید شامل کاهش وزنهای اضافی است. آیا می‌دانید که وزن بیش از حد می‌تواند عارضه شما را بدتر کند؟ زانوها و لگنتان باید به منظور پشتیبانی از کل بدن بیشتر کار کنند. علاوه بر این، مفاصل و استخوان‌ها نیز تحت فشار بیشتری قرار می‌گیرند و در طول زمان، آنها از شکل طبیعی می‌افتند.

بنابراین، اگر شما دارای اضافه وزن هستید، باید یک برنامه کاهش وزن را دنبال کنید. شما می‌توانید کمی از وزنتان را به روش سالم با انجام برخی از تمرینات قلبی عروقی همراه با رژیم غذایی متعادل و سالم کاهش دهید. اگر پرانتزی بودن پاهایتان ناشی از عفونت است، مصرف آنتی بیوتیک‌های قوی ممکن است برای شما مفید باشد.

بیماری‌های زمینه‌ای را درمان کنید

هنگامی که بحث چگونگی اصلاح پاهای پرانتزی به میان می‌آید، بیماران مبتلا به پاهای پرانتزی می‌توانند با درمان بیماری‌های زمینه‌ای از پس این عارضه مربوط به سلامتی برآیید. برخی از گزینه‌های درمان بیماری‌های زمینه‌ای که می‌توانید استفاده کنید عبارتند از:

• استفاده از اشعه یا شیمی درمانی برای کمک به درمان تومورها.
• استفاده از تزریقات بایندینگ سرب و داروها می‌تواند به محافظت از بدن شما از مسمومیت با سرب کمک کند.
• مواد شیمیایی فلوراید بایندینگ می‌توانند برای مقابله با فلوراید در معده استفاده شوند، بنابراین به شما کمک می‌کنند مسمومیت فلوراید را درمان کنید.

بریس

در این مورد از بیماری بلانت، درمان تهاجمی مورد نیاز است. پرانتزی شدید قبل از سن 3 سالگی با ارتوز هیپ- زانو- مچ پا- کف پا یا ارتوز زانو- مچ پا- کف پا محکم بسته می‌شود. بریس 23 ساعت در روز استفاده می‌شود. همانطور که استخوان با محکم بسته شدن توسط بریس صاف می‌شود، ارتوتیکس هر 2 ماه یکبار یا بیشتر برای اصلاح حالت پرانتزی عوض می‌شود.

فیزیوتراپی و ورزش

پزشک در جلسات فیزیوتراپی با شما و فرزندتان کار خواهد کرد تا به شما آموزش دهد که چگونه ارتوتیک یا بریس را بپوشید و در بیاورید. معاینه و مراقبت از پوست بسیار مهم است و در دستورالعمل‌های داده شده گنجانده شده است. شما باید مراقب هرگونه تاولی که ایجاد می‌شود یا نواحی داغ باشید که نواحی قرمزی هستند که نشان می‌دهند که بریس پوست را سایش می‌دهد.

اگر فرزند شما از هر وسیله کمکی استفاده می‌کند، مانند یک واکر یا عصای زیر بغل، پزشک به کودک شما آموزش می‌دهد که چگونه به درستی از آنها استفاده کند و اطمینان حاصل شود که از مناسب‌ترین وسایل راه رفتن برای نیازهایش استفاده می‌کند.

پزشک در ارزیابی بیومکانیکی و تحلیل راه رفتن ماهر است، بنابراین قسمت بعدی درمان کودکتان شامل تجزیه و تحلیل هم ترازی آنها و الگوی راه رفتن در بریس است. تنظیمات یا اصلاحات بریس ممکن است مورد نیاز باشند. به علت رخ دادن عدم تعادل عضله ناشی از هم‌ترازی غیرطبیعی، ممکن است پزشک نیاز به تجویز برخی تمرینات تقویتی و کشش به منظور اصلاح این عدم تعادل‌ها و تشویق به راه رفتن طبیعی داشته باشد. در صورتی که کودکتان کم سن و سال است، پزشک به شما چگونگی جا دادن فعالیت‌ها در بازی روزانه و یا روزمرگی طبیعی را که به ایجاد قدرت آنها و اصلاح عدم تعادل‌ها کمک می‌کند، نشان می‌دهد. به عنوان مثال، پزشک ممکن است شما را تشویق کند تا به فرزندتان برای بالا و پایین رفتن از پله‌های بلند به منظور به دست آوردن دسترسی به یک اسباب بازی کمک کنید. این به طور کلی قدرت اندام تحتانی را بهبود می‌بخشد. شما همچنین ممکن است تشویق شوید که طیفی از حرکات یا تمرینات تقویتی را هنگامی که بریس را بر می‌دارید، علیرغم این که خیلی کوتاه است، انجام دهید. به کودکان بزرگتر برنامه تمرین رسمی‌تری به منظور اصلاح هرگونه نقصی که وجود دارد، داده خواهد شد.

تمرینات تعادل و هماهنگی با فعالیت‌هایی که پزشک شما تجویز می‌کند، ترکیب خواهند شد. گیرنده‌های حرکتی (توانایی دانستن جایی که مفاصل هستند بدون فکر کردن به آن) ترکیبی از تعادل و هماهنگی هستند و برای به دست آوردن حداکثر کنترل بر مفاصل یک شخص و جلوگیری از آسیب‌های آینده مهم است. تمرینات ممکن است شامل چنین چیزهایی مانند تشویق فرزند شما برای ایستادن روی یک پشتی باشد، در حالی که آنها بازی می‌کنند، یا رفتن روی موانع به منظور رفتن به جایی باشند.

قدرت بهبود یافته و محدوده حرکت به تنهایی نمی‌توانند بیماری بلانت را درمان کنند، اما فعالیت بدنی را آسانتر می‌کند و ممکن است به جلوگیری از پیشرفت بیشتر بدشکلی یا مشکلات جبران ثانویه در مچ پاها، لگن یا پایین کمر کمک کند.

پیلاتس

تمرینات پیلاتس می‌توانند به بهبود هم‌ترازی پا، انعطاف پذیری، قدرت و راه رفتن کمک کنند. بیایید ببینیم چگونه چند تمرین کلیدی می‌‌تواند برای تعادل زانو استفاده می‌شود.

کار با پا

کار با پا یک ورزش عالی برای بهبود قدرت و هم‌ترازی کل قسمت پایین بدن از کف پاها تا لگن است. شما می‌توانید مقاومت و دامنه حرکت را افزایش یا کاهش دهید تا تقریبا برای هر کسی این امکان فراهم شود که خمیدگی زانو و کشش را به طور ایمن انجام دهد. شما می‌توانید با استفاده از برخی مهارت‌ها، تلاش بیمار خود را برای ماهیچه‌های چهارسر یا همسترینگ هدایت کنید؛ هم ترازی پاها در لگن، زانو و مچ پا را اصلاح کنید، و تحرک مفصل را افزایش دهید. کار با پا در یک پا به شما این امکان را می‌دهد که بر روی الگوهای خاص پای آسیب دیده یا پای هم‌تراز نشده برای کمک به قوی‌تر شدنش تمرکز کنید.

کار با پا به روش دراز کشیده به پهلو

اگر چه این یک ورزش معمول نیست، ولی برای هدف قرار دادن عضلات دور کننده و لگن جانبی در حالی که خمیدگی و کشش انجام می‌دهید بسیار مفید است. با قرار دادن طرف میانی یا جانبی کف پا روی میله پا، می‌توانید سمت طرف میانی یا جانبی پا را نیز مورد هدف قرار دهید.

وضعیت بدن: 2 یا 3 فنر، بالای میله پا. روی اصلاح کننده به پهلو بخوابید و پای بالای خود را روی میله پا قرار دهید، پاها موازی باشند. پای زیرین خود را روی زمین صاف کنید. پشت سر و شانه را با کشیدن زانوی بالایی تحت فشار قرار دهید. هم‌ترازی را از لگن تا زانو و تا قوزک پا حفظ کنید. تغییرات موقعیت پا در میله پا: خط میانی کف پا در میله پا، خط جانبی کف پا در میله پا، پای بالایی را در بیرون قرار دهید.

کف پاها در بند چرمی

کف پاها در بندهای چرمی برای توسعه‌ی قدرت عضلات نزدیک کننده و عضلات عقب ران در یک وضعیت پای صاف عالی است. برای بیماران با خمیدگی محدود زانو در هنگام بهبودی از آسیب، کف پا در بند چرمی می‌تواند عضلات را فعال نگه دارد تا زمانی که زانوها آماده بازگشت به فعالیت کامل باشند. این همچنین برای کار کردن روی انعطاف پذیری عضلات عقب ران، عضلات نزدیک کننده، عضلات دور کننده و عضلات خم کننده لگن هستند.

وضعیت بدن: یک تا 2 فنر، پایین میله‌ی پا. تاق باز روی اصلاح کننده دراز بکشید و هر دو کف پا را در بند چرمی قرار دهید. پایداری لگن را هنگام حرکت پاها حفظ کنید. تغييرات تمرين: لگن به صورت موازی يا به بيرون چرخیده برای هرگونه تمرین زیر: پایین آوردن پا (بالا بردن و پایین آوردن پاها در حالی که ثبات لگن را حفظ می‌کنید)؛ دایره‌ها (بزرگ و کوچک، در هر دو جهت)؛ قیچی (باز کردن و بستن پاها برای مورد هدف قرار دادن عضلات نزدیک کننده)؛ کشش همسترینگ (یک پا در بند)؛ و کشش عضله نزدیک کننده (هر دو پا در بند).

تمرین ماهیچه پهن بیرونی به طور نشسته

این تمرین به طور خاص برای تقویت ماهیچه پهن بیرونی و ماهیچه چهارسر به منظور اصلاح lateral patellar tracking طراحی شده است. موقعیت نشسته اجازه می‌دهد که بیمار همزمان با کشیدن زانویش احساس کند و ببیند که ماهیچه پهن بیرونی به کار گرفته شده است. علت بسیار رایج ناراحتی زانو اختلال پاتلوفومورال است که در آن استخوان کشکک به طور صاف در استخوان ران عبور نمی‌کند. با گذشت زمان این می‌تواند منجر به پوشش ناهموار در مفصل زانو شود. شایع‌ترین ناهماهنگی همراه با این عارضه، ماهیچه پهن بیرونی ضعیف و سفتی در لیوتیبیال بند و ماهیچه پهن بیرونی است. رها کردن پای جانبی با کار غلطک یا دیگر روش‌های بافت همبندی همراه با تقویت ماهیچه پهن بیرونی راه حل نسبتا آسان برای بسیاری از مسائل زانو ارائه می‌دهند.

وضعیت بدن: 2 یا 3 فنر، بالای میله پا. روی میله پا بنشینید و کف یک پا را روی نورد قرار دهید، کف پای دیگر را روی زمین قرار دهید یا برای تعادل روی بلندی سطح زمین بایستید. با پاشنه‌ی پا به نورد فشار بیاورید و ماهیچه پهن بیرونی را درگیر کنید. 2 انگشت را روی عضله به منظور احساس درگیر بودن قرار دهید.

لیفت لگن، پل یا بریج

لیفت لگن، یا پل، در تقویت عضلات سرینی و عضلات عقب ران و همچنین استوار کردن پشت زانو بسیار موثر است. وزنه سبک کنترل عضلات عقب ران را افزایش می‌دهد، در حالی که وزنه سنگین‌تر نیم تنه را پشتیبانی می‌کند. کار روی یک پا یک راه عالی برای هدف گیری یک پای ضعیف و یا برای اصلاح هم ترازی در یک موقعیت غیر معمول است. تمرین پل بر روی تخت اصلاح کننده یا حصیر یک تمرین خوب برای تعیین سفتی در قسمت جانبی پاها است. در صورتی که بیمار حرکت پل را انجام دهد و نتواند پاها را موازی نگه دارد، معمولا پاهای جانبی سفت علت آن است.

جراحی

تصحیح به روش جراحی ممکن است به خصوص برای کودک کم سن و سالتر با مراحل پیشرفته تیبیا پرانتزی یا کودک بزرگتر که با ارتوپاتیک بهبود نیافته است مورد نیاز باشد. جراحی معمولا بر روی کودکان زیر دو سال انجام نمی‌شود، زیرا در این سن کم، هنوز دشوار است که بگوییم آیا کودک دارای بیماری بلانت است یا تنها دارای درشت نی بیش از حد خمیده می‌باشد. درمان بریس برای نوجوان مبتلا به بیماری بلانت موثر نیست، بنابراین به طور کلی برای اصلاح مشکل نیاز به عمل جراحی است.

استخوان بری درشت نی قبل از رخ دادن آسیب دائمی انجام می‌شود. در روش استخوان بری، قطعه‌ای به شکل قلم از استخوان از سمت میانی فمور (استخوان ران) حذف می‌شود. سپس در درشت نی به منظور جایگزین کردن لبه داخلی از کار افتاده استخوان قرار داده می‌شود. فلز آلاتی مانند میخ‌ها و پیچ‌ها ممکن است به منظور نگه داشتن همه چیز در محل مورد استفاده قرار گیرند. در صورتی که تثبیت در داخل پا استفاده می‌شود، این استئوتومی تثبیت داخلی نامیده می‌شود. استئوتومی تثبیت خارجی، یک چهارچوب سیمی مخصوص دایره‌ای را در بیرون پا با پین‌ها برای نگهداشتن دستگاه در محل خود توصیف می‌کند.

متأسفانه، در برخی از بیماران مبتلا به بیماری بلانت نوجوان، پای خمیده کوتاهتر از پای سمت نرمال یا پای تحت تاثیر قرار نگرفته است. جراحی ساده برای اصلاح زاویه بدشکلی همیشه امکان پذیر نیست. در چنین مواردی یک دستگاه تثبیت خارجی به منظور ارائه‌ی کشش برای کشیدن پا در حالی که به تدریج بد شکلی را اصلاح می‌کند استفاده می‌شود. این عمل جراحی استخوان سازی کششی یا دیسترکشن استئوژنزیس نام دارد. این چارچوب به بیمار ثبات می‌دهد و فورا امکان تحمل وزن را فراهم می‌کند. باید به والدین یا سرپرستان توصیه شود که بیماری بلانت ممکن است با عمل جراحی علاج نشود. نتایج معمولا برای تیبیا واروم دوران کودکی خوب هستند. این مشکل هنگامی که در سن جوانی و در مراحل اولیه درمان می‌شود، به طور معمول باز نمی‌گردد. بیماران سالمند مبتلا به بد شکلی پیشرفته، خطر بیشتری برای عود بدشکلی دارند. بیماران باید با دقت در طول رشد و تکاملشان زیر نظر قرار گیرند. خمیدگی یک طرفه می‌تواند منجر به این شود که آن پا کوتاه‌تر از پای دیگر باشد. این یک اختلاف طول پا نامیده می‌شود و ممکن است نیاز به درمان بیشتری داشته باشد.

توانبخشی بعد از عمل جراحی

بعد از عمل جراحی برای اصلاح زانوی ضربدری باید مراحل زیر به منظور توانبخشی بیمار طی شوند:

فیزیوتراپی

پس از جراحی، درمان فیزیوتراپی برای بازگشت هرچه سریع‌تر کودک به سطح فعالیت عادی بسیار مفید است. فیزیوتراپی همچنین می‌تواند به جلوگیری از مشکلات جبرانی آینده در کمر و یا اندام‌های قسمت پایین کمک کند.

توانبخشی می‌تواند به محض این که جراح فرزند شما آن را توصیه می‌کند، شروع شود. هر جراح، محدودیت‌های خاص خودش را براساس شدت بدشکلی کودک، روش دقیق جراحی مورد استفاده، تجربه شخصی و اینکه آیا شواهدی وجود دارد که استخوان‌ها آنطور که انتظار می‌رود، بهبود یابند یا نه ایجاد کند.

بخش اول درمان برای کمک با هر گونه درد ماندگار که ممکن است ناشی از فرآیند عمل جراحی باشد همراه است. پزشک ممکن است از شرایطی مانند گرما، یخ، اولتراسوند یا جریان الکتریکی به منظور کمک به تسکین درد استفاده کند.

اگر فرزند شما همچنان از ابزار کمکی راه رفتن مانند عصای زیر بغل یا یک چارچوب برای راه رفتن استفاده می‌کند، پزشک اطمینان خواهد داد که فرزند شما از آنها با خیال راحت و به طور مناسب استفاده می‌کند و محدودیتهای وزن تعیین شده توسط جراح را تحمل می‌کند. پزشک به طور کلی توصیه می‌کند تا زمانی که بتوانید بدون لنگی قابل توجهی راه بروید، باید از یک وسیله پیاده روی همچنان استفاده کنید. راه رفتن نامناسب می‌تواند منجر به گروهی ار دردهای دیگر در زانو، لگن و کمر ‌شود، بنابراین تا زمانی که نتوانسته‌اید به راه رفتن طبیعی دست پیدا کنید، از روی احتیاط از ابزار کمکی برای راه رفتن استفاده کنید. انتظار می‌رود که در کودکان کم سن و سال، ادامه استفاده از ابزار کمکی راه رفتن به طور کلی امکان پذیر نباشد، حتی اگر آنها با آن ابزار کمکی بهتر بتوانند راه بروند، زیرا آنها به محض اینکه بتوانند به طور آزادانه بدون آن حرکت کنند، آن را دور می‌اندازند.

ورزش برای افزایش دامنه حرکت زانو

بخش بعدی درمان بر روی دوباره به دست آوردن محدوده حرکتی و قدرت اندام پایین کودک شما و برای تقویت هم‌ترازی مناسب، حال که بد شکلی با جراحی ترمیم شده است، تمرکز خواهد کرد. پزشک ممکن است به کشش اندام‌های کودک در حالی که در کلینیک است کمک کند، و در صورت لزوم زانوهای کودکتان را متحرک می‌کند. این تکنیک کنشی مفاصل را به منظور حرکت تدریجی به محدوده طبیعی حرکت تشویق می‌کند. علاوه بر درمان کنشی در کلینیک، پزشک همچنین تعدادی از تمرینات محدوده حرکتی را تجویز می‌کند که پزشک شما را به انجام این تمرینات با فرزندتان به عنوان بخشی از فعالیت روزانه خود در خانه تشویق می‌کند. کودکان بزرگسال‌تر، همانطور که در بالا ذکر شد، آموزش داده خواهند شد تا برخی از تمرینات مستقل ساده را انجام دهند.

به طور مشابه با طیف وسیعی از نقایص حرکتی، نقص‌های قدرتی نیز اصلاح خواهند شد. یک رژیم تقویت مشابه همانطور که در بالا ذکر شد تحت توانبخشی غیر جراحی استفاده خواهد شد. این مربوط به اصلاح دوباره ضعف عضله است که در لگن، ناحیه مرکزی، و همچنین عضلاتی که به طور مستقیم در اطراف زانو قرار دارند است. حال که هم‌ترازی طبیعی جدید از طریق جراحی به دست آمده است، عضلات نیاز به قوی بودن به منظور کمک به حفظ این هم‌ترازی دارند.

ورزش برای افزایش تعادل و هماهنگی بدن

بخش نهایی درمان فیزیوتراپی اطمینان حاصل خواهد کرد که هماهنگی و تعادل کودک شما پس از عمل جراحی به حالت عادی بازگشته است. حتی پس از گذشت مدت کوتاهی از راه رفتن با عصا و به علت تغییرات جراحی در مفصل، تعادل طبیعی، هماهنگی و گیرنده تعادل کودک شما می‌تواند عملکرد را کاهش دهد. کودک ممکن است به تمرینایتی که ممکن است شامل تعادل در یک پا یا راه رفتن بر روی یک خط یا بر روی انگشتان پا باشند، ترغیب شوند. تمرینات پیشرفته‌تر مانند پریدن و حرکات سریع چابکی در زمان مناسب با محدودیت‌های جراح ترغیب می‌شوند.

خوشبختانه، به دست آوردن محدوده حرکتی از دست رفته و هماهنگی پس از جراحی برای بیماری بلانت سریعا از بین می‌رود حتی بعد از چند جلسه درمان، متوجه پیشرفت‌هایی در عملکرد و راه رفتن فرزندتان خواهید شد.